آشیانه ی شعر

● 

از روزگار پیش از آن گذشته ها

یارب بگو مرا اکنون چه مانده جا

از عشق بی ثمر خواهم نشانه ای

اما نظر بخود گویا بوّد مرا

آنچه که مانده جا ٬ یک قلب خسته بود

در معبد وفا ٬ روحی شکسته بود

آنکس که خنده اش از لب نمیفتاد

اکنون به چشم او حسرت نشسته بود

دیگر ز غصه ها شادی نمیشناخت

دیگر به اوج غم قلبی شکسته بود !!!

۱۳۶۳ از :فرزانه شیدا

تهیه و تنظیم اشعار : ف . شیدا...شیواااااماهیچ www.mahich.blogfa.com