آشیانه ی شعر

●

خداي من

خدايم را صدا کردم نميدانم کدامين نام او بردم

ولي آن يارب يکتا همان الله

مرا در اوج تنهائي..درون عمق غمهايم جلائي دادو آرامي

قراري داد و تسکيني

اگرچه عاشقي بودم که در رنج تو آشفته بسي رنجور و آزرده

ولي در قلب من نوري زآن يکتا خدا ميگفت: ترا من بازمي يابم

اگرچه روزگاري چند بسي تنها براه زندگي رفتم

براه رفتنم يکروز ترا من باز مي يابم

ترا من باز مي يابم .

تیرماه 1382ف . شیدا

تهیه و تنظیم اشعار : شیواااااماهیچ www.mahich.blogfa.com