آشیانه ی شعر

●

باران 2

شب   است  و قطره هاي  ريز باران

چکد   از سقف   اين  خانهء   ويران

به  همراهي   آن   اشکء   غمگيني

که   مي ريزد     ز چشمانم    بدامان

بروي   ميز   شمعي    پرتو    افشان

به  سختي   خانه  را  کرده   فروزان

زمن   تک   سايه اي   مانده   بديوار

بسان   خود   من   سر    در  گريبان

گرفتارم     بدرد   و   رنج    ء حرمان

جدائي    درد   دارد   درد     هجران

به گريان   ديده اي   خوانم   خدا  را

خدايا  :   يار   من    را   باز گردان.

اسفندماه 1360 ف . شیدا

تهیه و تنظیم اشعار : شیواااااماهیچ www.mahich.blogfa.com