آشیانه ی شعر

●

آسمان مال من است

هر کجا هم باشم ..آسمان مال من است..

گر که رنگش آبي گر که گريان و پراز ابر غم است

گر به هنگام غروب نيلي و نارنجي

آسمان مال من است

ترسم آن است  ببينم  يکروز  دل  من با من نيست

و ندانم که دگر عشق کجاست و ببينم روحم

در قفس زنداني ست..و ببينم در باغ آن گل پر پر سرخ

تن ويران من است و دگر ياري نيست

وببينم که حقيقت ز درء باغ گريخت تا سوالش نکنيم

آسمان مال من است  که مرا در شب پرواز شناخت

و مرا خوار نکرد

تا که شاعر باشم

 و به هر واژه زبانم آزاد وبه احساس دلم بالي داد

تاکه آزاده گيم... در يابم

و به عرياني روح رنگ زيبائي را آسماني بينم  .

17 فروردین 1385

ف . شیدا

تهیه و تنظیم اشعار : شیواااااماهیچ www.mahich.blogfa.com