کلامی با تو
●
آنکس که دل ما بوجودش خوش شد
در خان ه دل همیشه جائی دارد
حتی به جدائی و فراغ و دوری
این دل به محبتش وفائی دارد
کــــــــــــلامي با تو
من شاعره ای ز غربتم ، که قلبم ز شماست
قلبی که پر از عشق و محبت و وفاست
ای آنکه به شعر من تو "خود" رادیدی
این شعر نشانه ي ز درگاه خداست
او شعر مرا رقم زند در هر " بیت "
این شاعره تنها " قلم " یارب ماست
او هر چه دهد بدل به تحریر کشم
گر غصه و غم ، گر که ز شادی و صفاست
این دل ره او میرود و باکش نیست
این دل دروغ و کینه ظلم رهاست
گر یار منی به راه دل راهی با ش
او را که ره خداست از غصه جداست
تهیه و تنظیم اشعار : ف . شیدا...شیواااااماهیچ www.mahich.blogfa.com