غربت سرد آدما
●
آی آدمــــا ... ای آدمــــا...
چــــی شد صــــفای قــــدیما ؟!
رســــــمای خـــوب زنـــدگی
مـــــحبت و عــــشق و صــــفا
چـــی شـد دلای مــــهربـون
بــا قــــلبی خــــالی از جــفا
نـــه بـــود دروغـــی بیـن مــا
نــه شــــکلی از رنــــگ و ریـــا
اون هـــــمزبــونــی هـــمدلـی
آخــــر بگیــــن رفتــه کجـــا؟!
انــــگار چیــــزای جــــدیـدی
اومــــده در جـــــای اینـــــا
زنــــدگــی مـــادی شـــــده
تـــمــام ســرمــــایه مـــا
خـــونه و مـــاشین و زمیـــن
دستــــه چــک و پــو لو طــلا
هــــر کسی در فــکر خـود ش
از غــم دیگـــرون جـــدا
از قـــلب خـوب آدمــا
شـما بگیــن چـی مـونده جـا ؟!
میــگذریـــم از کــنــار هـــم
با ســردی و بـی اعتنــــا
بیــــن دلــا ی آدمـــا
اینــــهمه بـی مهــری چــرا؟!
از روزگـــار امــــروزی
دلـــم گــرفتـه بـــخــدا
دنیـــا شـــده بــرای مــا
غـــربت ســرد آدمـــا!!
بــایـــد بپــاشــیـم دوبــاره
عـــطر مـــحبـت تـو هـــوا
دسـت بـزاریم تـو دسـت هــم
بشـــــیم دوبــاره آشنـــــا!
بـدیـــم بـه مــهر بــو نیـــها
دوبـــاره رونـــق و جـــلا
بـا هـم بـاشیـم کنـار هــم
یکـدل و گـرم و یـک صـــدا
تا کــه نشــه دنیـــای مـــا
غــــربـت ســــــرد آدمــــا
بـــــا مهربــونـی خـــــدا
سـاخـته شـده دنیـــای مـا
قـــدرشــو بـایـد بـدونیـــم
تــو زنـــدگی گــــذرا
بیایـن و هـــمصدا بشیــن
دوبــاره مثـــل قـدیـمـــا
با مـهربــونـی ها باشیــــم
بنــدهء خــوب اون خـــدا
بیـایــن با همــدیگه باشیـــم
آی آدمــــا ... آی آدمــــا!!
تهیه و تنظیم اشعار : ف . شیدا...شیواااااماهیچ www.mahich.blogfa.com