شب رفتی
●
شب عقربه های ثانيه شمار را
با تک تک های مداوم خويش
تا صبح بدرقه کردم
بی آنکه ار پای بايستد
براه خويش ادامه داد
رفت و رفت
نگاهم را بر ستاره ها دوختم
آرام ...آرام
در پهنهء آسمان
از گوشه ای تا گوشه ای
گذر کردند
در چرخش زمين
ماه را بوسيدم در خيال
بناگهان محو شد در گوشهء کوه
در روشنی سحرگاه
در سلام به خورشيد
رختخواب خالی از خود را نوازش کردم
سردی خويش بدستانم بخشيد
بر دستهای خود که قلم را بر کاغذ
می کشيد نگريستم
از نوشتن افتاد
و خروس...به صبح ...سلام کرد !
من اما هنوز بيدارم
در قاب پنجرهء تنهائی خويش
...
نگاهی بر من انداخته و رفتی
هنوز با همان دل
در همان ميعادگاه
با همان عشق
در تمامی روياهايم
در انتظارت هستم
بيا و در حقيقت زندگی
بازگرد و گنارم باش
تهیه و تنظیم اشعار : ف . شیدا...شیواااااماهیچ www.mahich.blogfa.com