● 

 

 

می سپار م

 

 من شتابان راه تا رسم 

 

 بر خلوت میعادگاه لحظه های ما   

 

تا شکوفای سلا م دیگری باشم 

 

تا که یکبار دگر این 

 

قصه دلبستگی ها را

 

باتو تکراری دگر باشم

 

 

انتظار اما چه طولانی

 

بی کسی های مرا

 

همخانه ای بوده ست

 

جای خالی تو اما

 

وه چه خالی بود

 

 در شتاب لحظه های غم به حیرانی

 

روح من در اضطراب دوریت هردم

 

بی سخن آهسته

 

 جان میداد

 

این نگاه و دیدگانم نیز

 

دیدهء چشم انتظاری بود

 

جای تو اما چه خالی بود

 

جای تو اما چه خالی بود

 

انتظاری تا ابد گویا که پابرجا

 

تیک تاک ساعتم را

 

گریه می بخشید

 

شب چه طولانی چه جانفرسا

 

در درستی و صداقتگوئی خود نیز

 

با صبوری وبه آرامی

 

قلب من در سینه ام می کُشت

 

 این زمان

 

این راستگوی یکّهءدنیا

 

 لحظه لحظه دوریت را

 

وه چه بی احساس

 

ثبت نام,زندگی میکرد

 

 در شتاب لحظه های درد وتنهائی

 

گرچه در چشمان من

 

همواره طولانی

 

 عمر من گویا

 

 پابپای

 

تیک تاک ساعت هجر وپریشانی

 

رقم میخورد

 

قلب من همپای آن ُمیمرد

 

 می سپارم من شتابان راه

 

طاقتم دیگر نمانده

 

بیش از این برجا

 

عمر من

 

 شاید نپاید تا زمانی چند

 

گر بمانم دور از آن لبخند 

 

می سپارم من شتابان راه

 

تا ببینم چهره ات را

 

در میان قاب چشمانم

 

مهربانم

 

بعد از این بی تو

 

 نمی مانم نمی مانم

 

مهربان من نمیدانی

 

جای خالی تو

 

در این بودن غمناک 

 

وجانفرسا

 

وه چه خالی بود

 

 وه چه خالی بود  

 

 

می سپارم من کنون این راه   

 

تا رسم 

 

 بر خلوت میعادگاه 

 

لحظه های ما

 

تا بگویم

 

با سلام وخوشهء لبخند

 

مهربانم:تا ابد

 

تا لحظه های آخر بودن

 

 تک نیازمن تو خواهی بود

 

 

مهربان من

 

 نمیدانی نمیدانی

 

تیک تاک غصه دار لحظه های درد

 

بی تو  بر قلبم چه رنجی  بود

 

روزوشب با ضربه ای دل را فغان میداد

 

گریه ها بر دیدگان میداد

 

در زمان دردناک بی تو بودنها

 

جای تو ای نازنین

 

 همواره خالی بود

 

وه که جای تو چه خالی بود

 

 

 

پانزدهم شهریور 1386

 

 

 

تهیه و تنظیم اشعار : ف . شیدا...شیواااااماهیچ www.mahich.blogfa.com