● 

اشك

من را در من حل نمودند

محلول  نمک بود و  آب

و نامم را اشک نهادند

مرا طنین نفسهای زنئگی باقیست

و در   رگهایم     جاری ست  هنوز

سرخی عشق

در سینه ام باقی مانده است هنوز

طپشهای  بودن

مرا    عشق     هرگز

رهایی  نخواهد  بخشید

و تا  ابد بسته   در زنجیر های   پیوند

خواهم   بود

زیرا که تنها  با او  می توانم زیست

و تا  ابد دلخسته از جدائی ها

اگر بی او  بمانم

تهیه و تنظیم اشعار : ف . شیدا...شیواااااماهیچ www.mahich.blogfa.com