● 

 

روح شاداب زمين

 

عطر گل در قدم پاک نسيم

 

رويش رنگ بهار

 

سال نو در راه است

 

ودگرباره هر آن دل که بدنيا نگريست

 

غرقه در موج اميد

 

در درون دل خويش

 

درپي تازه بهاراني شد

 

که تواند باميدش شايد

 

باز آغاز کند

 

روزگار دگري

 

بهتر از هر شب وروزي که گذشت

 

اين اميد همه دلها ئي شد

 

که به هر سبزه باميد نگاهي انداخت

 

وبه هر غنچه  که آرام شکوفا ميشد

 

وبهار

 

اين همان فصل محبت يا عشق

 

از درون منو تو

 

گر شکوفا گردد

 

بي خزان خواهد بود

 

گر به عشقي باشد

 

قلب بي عشق ومحبت هرگز

 

شاديش نيست که نيست

 

وبه يک قلب تهي

 

سبزه زاري نشود يافت که

 

از نور بهار

 

رنگ وروئي گيرد

 

 

دل خود شادي بخش

 

وبه سالي که از آن منو توست

 

دست ياري بده با عشق بگو

 

خالي از عشق نخواهم بودن

 

وبهاران دلم را پس از اين

 

همچو اين فصل بهار

 

پر پروانه وگل خواهم کرد

 

تا تودر باغ دلم

 

عشق را باز بيابي درمن

 

ودگرباره به عشق

 

همره وهمدل قلبم باشي

 

دوستت دارم را

 

هرگز از خاطر خويش

 

همره قطره اشک

 

از دل خويش به بيرون مفرست

 

تا بماند در دل

 

تا هميشه گل زيباي  بهار

 

28 اسفند 1385

 

 

تهیه و تنظیم اشعار : ف . شیدا...شیواااااماهیچ www.mahich.blogfa.com


[ ]
+ نوشته شده در ساعت1:29 توسط شیواااااااااماهیچ