●

اوج عشق

عرق  ريزان  و خسته  پر  زاميد

رسيدم  من  به  خلوتگاه  خورشيد

شنيدم  تک  نوائي  از  دل ء  کوه

که اوج عشق  را  اينجا  توان  ديد

بروي    قله     در    نزد   خداوند

قسم خوردم  به  عشقم  نيز  سوگند

که  جز    راه    وفا   و   مهرباني

نپيمايم  رهي   ,   حتي  دمي  چند

پس  از  آن  گفتم  اي  يزدان   يکتا

به  عشقي  رهنمون  گشتم  بدين جا

به  راه   خود  بسي  نادان  ز جهلم

تو  اي    دانا  رهي   بر ديده   بنما

که   تا   زين   ره  بدست  زندگاني

نبُرد     بند       پيوندم      زماني

روم  راه   دل  و عشق  و  صداقت

شود    پيمان      قلبم     جاوداني

بناگه   از   تن    خورشيد   تابان

پر يروئي   به  نزد  چشم  حيران

فرود   آمد  ز   روي   رشته  نور

کنار  من  شد  او  شادان  و خندان

بمن  گفتا   ره   عاشق   هويداست

درون خود  نگر  راه  تو   پيداست

وفا   بايد    ترا    آنگه   صبوري

بديوانه  دلي   کز عشق  شيداست .

آبانماه 1362 ف . شیدا

تهیه و تنظیم اشعار : شیواااااماهیچ www.mahich.blogfa.com