آشیانه ی شعر

● 

در عشـــــق ، نـــهادم سرو ،از آن، چــه نــدیـدم

زین مـــستی وپیـــمانه ، بدوران چه نـدیــدم

هرشـــب به خــیالء دل و با سـاغـر ء مســــتی

هیــــــهات

مــپرس ازمـن و دل ! زآنچـه  نـدیــدم

پپــمانه بــلـــب ، خـــونء دل انــدر دل، و ســودا

هـــر روز وشــبی مــن چه کـشیدم چه کـشیدم

دوری ،غــم ء عالـم شـــد ودل غـمزده از دوســت

افسوس به ایــن خـــلوت غــمدیده خــزیدم

بــی او ... بــی او ... نشـود ، زندگیم را ، بسر آرم

شــــیدا زده بــــودم ، کــه ز اغــــیار بُریـــدم

دیـوانـــگی ومـــستی واین شــــور ء طـــلب را

 
از نــــور ء خــــدا بـــردلء شــــیدا بدمـــیدم

بـامــــن تومــــگو .... رسـم جهان عشــق نباشــد

شــــیدا شــــده ام ، زآنـــکه زشـــــــیدا نبُریدم

در عشـــق همـــه جــان وجـهان مــلک دلـم بود

با عـــرش خـــدا ، مـــلک جـــهان را نخــریدم

مــا ... ســـیم وزر دل ،‌‌‌‌‌‌‌‌به جـــهانی نـــفروشیم

نـوری که زشــــیدا شـــــدنم بود

بـــــــوّد کــاخ امـــــــیدم

ســـرودهء : فــــرزانه شــــیدا

سرودهء :یکشنبه 7 بهمن1386 ساعت: 4:29

تهیه و تنظیم اشعار : ف . شیدا...شیواااااماهیچ www.mahich.blogfa.com