آشیانه ی شعر

● 

هر روز ميرم من سر کار      

فقط به خاطر تو

چی می کشم از روزگار     

فقط به خاطر   تو

هر روز توی ترافيکم    

فقط  به بخاطر تو   

نحيف و زرد و باريکم  

فقط به خاطر  تو

من پولدار زمون ميشم

هر چی بخوای همون ميشم

برای جنگ با سر نوشت  

فقط  ميخوام  پلو خورشت

اما  تو  غرغر   ميکنی  هميشه  بر  سر     من

ميگی چه حيف که شدی يه روزی همسر  من

با   دعواهات   خون   ميکنی  اين  دل زار ما رو

هميشه کوفتم ميکنی ، هم شام و هم ناهارو

فقط  يه  لقمه  نون  ميشه  با  کار  عالی   من

جواهر   و   طلا   ميخوای   از   جيب  خالی من

حتی  تو باور   نداری،   که  زندگش چه  سخته

تمام   فکر و ذکر   تو  ، کفش و لباس   و رخته!

هميشه  غر غر  ميکنی    فقط   تو  بر سر من

ميگی چه حيفه که شدی يه روزی همسر من

با   دعواهات   خون   ميکنی   اين  دل زار  مارو

هميشه  زهرم  ميکنی  هم  شام و  هم ناهارو

خودم رو داغون ميکنم  

فقط به خاطر تو

اين  جگرو خون ميکنم  

فقط به خاطر تو

اگر  که  پولی  بمونه   منکه    دريغ     ندارم

به  جون صابخونه   ميرم   طلا   واست    ميارم

من پولدار زمون ميشم هر چی بخوای همون ميشم

برای  جنگ  با سرنوشت  فقط  ميخوام پلو خورشت

ولی   تو   غرغر   ميکنی   هميشه  بر سر من

ميگی چه حيفه که شدی يه روزی همسر من

با  دعواهات   خون   ميکنی  اين   دل زار  ما رو

هميشه  زهرم ميکنی  هم   شام  وهم  ناهارو

دلم  چه  خوش  بود  که  منم  زن وعيالی  دارم

از  روز   دامادی   ولی  من      روزگار        ندارم

ولی  اگر  غر   بزنی   شام   و    ناهار       نميام

با  اين  بساط  زندگی  من  بچه  هم  نمی خوام

نگا  به  مردم  ميکنی   چی  دارن   چی    ندارن

غر   ميزنی  که   ديگرون   پول  از     کجا   ميارن

هميشه  تهديد     ميکنی     مامانمو         ميارم

ايندفعه  اما  من   ميروم!...منم مامانی دارم!!!

آخه    تو   غرغر   ميکنی   هميشه  بر سر من

ميگی چه حيفه که شدی يه روزی همسر من

با   دعواهات   خون  ميکنی   اين   دل  زار مارو

هميشه   زهرم   ميکنی هم  شام و هم ناهارو