آشیانه ی شعر

● 

مرا طنین نفسهای زندگی باقی ست

و در رگهایم جار یست هنوز

سرخی عشق

در سینه ام مانده است   هنوز

طپشهای بودن

مرا هرگز  عشق رهائی نخواهد بخشید

و تا ابد بسته زنجیرهای پیوند خواهم بود

زیرا که  با او

 و تنها با او میتوانم زیست

حتی اگر تا ابد

دلخسته از جدائی ها

بی او بمانم