X
تبلیغات
آشیانه ی شعر - دریای دل

آشیانه ی شعر

دیوان اشعار : ف . شیدااااااا

دریای دل

 

 

 

باران اشـکهايم

 

از آسـمان چشـم

 

باريده بارها بدريای قـلب من

 

طوفان ولـی نبـود

 

بـدريای سينــه ام

 

آرام بود دل و همواره در سکوت

 

موجی ز ساحل قلبم گذر نکرد

 

با آنکه قلب من آرامشی نداشت

 

با آنکه توده های ابـر های سیاه

 

همواره تیره می نمود آسمان سینه را

 

آرام بود دلو همواره در سکوت

 

موجی ز ساحل قلبم گذر نکرد

 

بارها دیده ام که دریا و ساحل ابری

 

موجهای فراوان به سینه داشت

 

با ابر و باد به طوفان خود رسید و باز

 

موج در موج دیگری

 

در پی خویش می گذاشت

 

بغض سکوت من اما نمی شکست

 

موجی ز ساحل قلبم گذر نداشت

 

ترسم که سینه باز در بیصدائی سکوت

 

ویران کند مرا ز ناگفته های خویش

 

یا غرق گردم و دریای دل مرا

 

بی موج کشاند تا به اندورن خویش

 

ترسم که باز هم بر لبان من

 

امواج حرفهای ناگفته گم شود

 

ترسم که باز باران اشک من

 

در آبی دریای قلبم نهان شود

 

ترسم که باز آبی دریای سینه ام

 

بی موج باشد و همواره در سکوت

 

بغض سکوت من اما نمی شکست

 

موجی ز ساحل قلبم گذر نداشت

 

موجی ز ساحل قلبم گذر نکرد

 

 

 

تهیه و تنظیم اشعار : ف . شیدا...شیواااااماهیچ www.mahich.blogfa.com

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم آبان 1386ساعت 1:54  توسط شیواااااااااماهیچ   |