تبليغاتX
آشیانه ی شعر - خواستگاری

آشیانه ی شعر

دیوان اشعار : ف . شیدااااااا

خواستگاری

 

 

 

 

پسر بـیـا بهــت بگـم تا وقتــی زن نـــــــــــــــداری

 

با عشق و عاشقی نری یه وقت به  خواستـگاری

 

رسم  و  روسـوما    اومده، بــرای یـک  عـروسـی

 

هر جـور  ی  هـم بـری جـلو ،بازم تــو کـم  میـاری

 

همه میگن جوون باید  ،   سـر و  سـامون  بگیـره

 

پـا کـه گذاشتـی تـو جـاـو ، خودت غمت  میگیـره

 

مــخارج  یـک   عـروسی   مـخـــارج   یـه سـا لــه

 

تا  گـــردن   جنـابـعـالـی   زیـر   بـدهــی    میــره

 

جـشـن  عـروسـی  .طـلـا . مـهریـه  و شیـر  بــها

 

بـهتـریـنـا   از هـر   چـیـزی   بـاید     بشه    مـهـیا

 

مـاشـیـن آخـریـن  مـدل ، بـایــد عـــروســو  بــیـاره

 

بـه یـک جـای مجـلـلـی ، یـا  که یـه   بــاغ  زیـــبــا

 

شیـریـنی و مـیـوه  و غـذا ،  بـایـد نمـونـه   بـاشـه

 

بـرای  حـفـظ  آبـرو  هـیـچ   چــزی  کـم  نـبـاشــه

 

بـهتـرین از هر چـیزی  رو   بزرگـتره   کـه  میـخواد

 

حـالـا میخواد از طـرف عروس   بـاشه  یـا   دامـاد

 

عـروس . دامـاد اینـوسط  فقط   یـه  بـله  مـیـگـن

 

بـه وصـلـت  یـه  زنـدـی  کـه  دیـگه  رفتــه  بر بـاد

 

یـادت  نمیـره تـا ابـد  چـی دیـدی  چـی شنیـد ی

 

واسـه عـروسی خودت  چـه  رنـجا ئـی  کشیـدی

 

دیـگه پــریـده از سـرت مـزهء  عـشــق  و  شــادی

 

هـنـوز   ولـی     اولـــــشه  ،  آخـرشـو    نـدیـدی

 

مـیـری بـه خـونــت بـــا  هـزار امیـــد  و صـد  آرزو

 

هـنـوز ولـی پـشـت سـرت صحبــت  و  گـفتـگـــو

 

فـامـیلا  از هـر  طـرفـی بـلا میـشــن بـه جـونـت

 

نـه پـشت سر راهـی داری نـه حـتـی درپیش رو

 

دعــوای  دیـگـرون مـــیـشــه تـلـخـی  روزگــارت

 

دامـاد بـاشــی یـا کـه عـروس در مـیـارن  دمـارت

 

ایـن عـروسی بـرات میـشه یـه جـنـگ   جـاودانـه

 

وقـت "بـدهـکاریی " کـه شـد  کـار  نـدارن  بـکارت

 

اگـر بــــزارن   دیــرون   کـه   زنــدگـی    بــسازی

 

سـفره ای باز مـهـر و وفـا  تـو زنـدگـیت  بـنــدازی

 

هـمه میان تـو زندگیـت برات مـیـشن  یه  دلـسوز

 

حـتـی  اگـه  بـدلسـوزی  نبـاشه  هیـــچ  نــیـازی

 

دلـسـوزیی های بیـخـودی بــرات میـشه یـک بـلا

 

عـذاب میشــــه بـه زنــدگیــت دخالــتهای  بیـجـا

 

شـما دو تـا شاید با هــم بـه هـر چـیزی بسـازین

 

اگـر کــه فــامـیــل نـــزارن سـر بسـر    شـما هـا

 

هـر کی بـیک بـهانه ای یک چـیزی میگــــه میـره

 

دلت ازیـن کـنا یـه ها بـخوای نـخوای ،می گـیره

 

دست میــزارن رو زنـدگیـت رو هـر چـی که نداری

 

یـه وقت میایی بـخودت کـه دیگه  خیــلی  دیـره!

 

آخـر مـی بینـی  که دیگه  کار رسـیـده بـه جـائی

 

دارن شـما رو  مــکـشن  بــه   محــضـر   جـدائـی

 

کـاشکی ازـن دخـالـتها میشـد یه جــور جدا شـد

 

تـو زنـدگیـت پـیـدا میـشد راهــی واسـه  رهـائـی

 

بـیا   جـو نــم   بجـای رفــتن پـی    این   دردسـر

 

فـکــری  بـکـن  بـه  زنـدگیـت  تـا  نشـدی  دربـدر

 

زنـدگـیتـو درسـت بــکن بـعـد  بـرو  خــواسـتگاری

 

تـا جـای حـرفی نبــاشه تو  زتـدگیـت  با  هــمسر

 

 

 

 

تهیه و تنظیم اشعار : ف . شیدا...شیواااااماهیچ www.mahich.blogfa.com

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و سوم آبان 1386ساعت 1:58  توسط شیواااااااااماهیچ   |