●

پــشت  دوازهای   ســـــکــوت:

مانده دردی که در درون  خـفتــه

با ســخن های تلخ و   ناگفـتــــه

همـره صـد  فـغان و  صــد بیــداد

از  دلــی بیـــــقرار و  آشـــفــته

پـشــت دروازه های خــامـوشـی:

مانده اشکی چو چشمه جوشنده

گـــریه های مـــیان هـــر خـــــنده

بغـض تلخــی که بسته راه نفـس

خــسته جانــی ز غـــصه  آکـــنده

پـشـت این دیده های اشــک آلـود:

مــانــده دردی زقلــب غــــم دیده

صـــد شــراره ز قلـــب رنجـــــیده

اشــک جـوشـانـــی از پـی  روزن

غـم صــدائــی به سینــه  پـیچیده

پـشـت این بیـــصدا لـب بــســته:

قصــه هــای ز قـــــلب  وامـــانده

سـر گذشتــی غمیـن و  ناخـ وانده

پا فتـاده تنــی ز غـــم  ســــوزان

غـــمدلــی  ناتـــوان و درمـــــانده

آری انــدر ورای هـــر چــــیــزی:

راز هــای نـهــفته بسیــار  اسـت

انــدرون دلان چـه بیــما ر  اســت

در شـب بیــصدا ی   خـاموشـی

دیـده هائی ز غـصه بیـدار اســت

آری آن  رازهـــای   پــــــنهانــی:

در درون در خــفا شـده   مـدفـون

آن دل غـم کـــــــشیده   محـزون

گریه ها در  درون شــود   جــاری

سینه گشتـه ز غصه ها   پرخـون

آری ..آری همیشه پنـــهان است:

اشـــکها ،گـریه ها، سخن، فـریاد

از هــمین ها  دلـــی  رود   بـر باد

تا که هستی کسی بیادت نیست

مـــرگ  تـــو  آورد  تــــرا  بـــر یاد

تهیه و تنظیم اشعار : ف . شیدا...شیواااااماهیچ www.mahich.blogfa.com